Koncepcja modernizacji i rewaloryzacji Parku Kazimierzowskiego w Warszawie
Projekt konkursowy – I nagroda
Organizator konkursu: Zarząd Terenów Publicznych Warszawa Śródmieście

Autorzy: Rafał Mroczkowski, Przemysław Wolski, Grzegorz Chodkowski
Współpraca autorska: Wojciech Jarosiński, Katarzyna Rędzińska, Jadwiga Rogowska, Jarosław Musiał
Opracowanie: Ewa Adamczyk, Agnieszka Jaworska, Katarzyna Domurat, Michał Cieślik, Magdalena Skibniewska; konsultacje: mgr inż. Jacek Szmagaj

Teren parku już za czasów panowania książąt mazowieckich był zwierzyńcem. Później, gdy powstała pierwsza rezydencja królewska Willa Regia, teren obecnego parku był ogrodem oraz zwierzyńcem. Później ogrodem uniwersyteckim. Wielokrotnie przekształcany, stał się parkiem miejskim, jak wiele innych historycznych założeń ogrodowych. Projekt zakłada nowoczesną formę parku, z symbolicznymi odniesieniami historycznymi. Są nimi stylizowane formy historyzujące: kamienny dywan wodny z rysunkiem haftu barokowego, formy topiaryczne, bindaże, partery kwiatowe. Koncepcja nie jest ścisłym odtworzeniem historycznym, lecz współczesną interpretacją, nawiązującą do dziedzictwa kulturowego parku. Pozostałe elementy programu są związane z jego nowymi funkcjami. Szkielet kompozycyjny parku tworzą trzy zasadnicze elementy:
- powiązanie kompozycyjne parku z architekturą Pałacu Kazimierzowskiego, które stanowi dominantę całości projektowanego układu przestrzennego. Oś Kazimierzowską budują elementy sytemu wodnego: kaskada, dywan wodny, kanały przechodzące w naturalne strumienie zakończone z jednej strony źródłem a z drugiej stawem;
- główny ciąg komunikacyjny, prowadzący wzdłuż ul. Browarnej, pełniący rolę bazy i obramowania kompozycyjnego przestrzeni parku, na którym zlokalizowane są place pełniące różne funkcje oraz konstrukcje z pnączami, boskiet i ogrody tematyczne;
- system wodny jako „krwioobieg”, budujący główne i zarazem łączący wszystkie elementy programowe parku w kompozycyjną całość.
Koncepcja zakłada zmianę dotychczasowej gospodarki wodnej na terenie Parku Kazimierzowskiego, zgodnie ze współczesnymi zasadami projektowania parków i ogrodów. Zaprojektowano system wodny, w którym wykorzystuje się w stopniu maksymalnym wody opadowe i drenażowe. Tworzą go cztery zamknięte obiegi wody: kaskada z dywanem wodnym; fontanny z dywanami wodnymi; strumień i staw; sieć nawadniająca. Do systemu należy również węzeł wodny, ukryty pod jednym z placów parkowych, służący do retencjonowania i uzdatniania wód do dalszego ich wykorzystania na terenie parku.

Warszawa 2007